Onverwerkt verdriet

door Marieke
Hits: 2056

Ze weet niet meer wat ze met haar dochter Iris van 8 aanmoet. “Je zit niet lekker in je vel en ik heb je verteld dat we daarom naar Marieke gaan. Ik vind je sinds een half jaar zo stil, er kan geen lachje vanaf. Waarom ben je toch zo snel op je teentjes getrapt als ik we bijvoorbeeld vragen of je de vaatwasser al uitgeruimd hebt? Je vliegt daarna de trap op en verstopt je onder de dekens. Dan denken we: wat hebben we nou toch verkeerd gezegd!

En je wil er niet met ons over praten hè Iris?” Iris knikt en zwijgt. Ze is vaak ziek thuis. Met stekende keelpijn die verbetert door cruesli zonder yoghurt te eten. Of met buikpijn alsof er een zware bal in zit. Bij pijn duwt ze haar vuist hard in haar buik en vraagt ze gek genoeg om een frietje speciaal of een magnum. Iris zit de hele tijd te zuchten. Ze is een pietje precies en heel romantisch. Een mooi gedekte tafel, de kaarsjes aan. Als haar broer haar daarmee plaagt of te snel van tafel wil, is ze zo teleurgesteld, dat ze werkelijk over de rooie gaat. Ze is een plaatje om te zien met vlinderspeldjes in haar haren, glittertruitje en rokje. Broeken en stoere kleren zijn niet aan haar besteed ook al is dat nu de mode in de klas. Wat is er gebeurd? Een half jaar geleden stopte moeder haar lievelingsknuffel in de was die er helemaal gekrompen uitkwam. Vanaf die dag begonnen de problemen.

José: “Twee jaar geleden stierf mijn man aan een acute hartstilstand. Hij overleed in mijn armen. Ik heb twee dagen niet kunnen praten.” Terwijl ik zelf even moet slikken, begint zij te lachen. "Sindsdien slaap ik zo slecht. Ik word wakker van elk geluidje. Ik lig maar te woelen en te piekeren. Heb ik niet goed voor hem gezorgd, heb ik niet gezond genoeg gekookt? Heb ik teveel van hem gevraagd? Ik zet dan de radio aan, een praatprogramma met het geluid hard. Soms ga ik naar beneden om een kopje koffie te drinken. Hierdoor word ik rustiger. Elke ochtend word ik wakker met het idee dat hij er nog gewoon is en daarvan raak ik zo van slag.” Ze heeft ook aandrang om te plassen maar dan komt er niks. En een brok in haar keel die verdwijnt als ze iets hards eet, zoals nootjes. Haar huid doet pijn als van een blauwe plek maar verbetert door er hard in te knijpen. José zucht vaak. Ze heeft haar verdriet nog helemaal geen plekje kunnen geven. Ze heeft niet kunnen huilen en dat vinden haar kinderen apart. Maar als er iets komisch op tv is, rollen de tranen over haar wangen.

Beiden hebben klachten door verdriet. Stil verdriet door het verlies van een dierbare. Voor de een de lievelingsknuffel voor de ander de lievelingsman. Naast een sterke gevoeligheid en het idee dat ze zelf iets fout hebben gedaan, kunnen ze er ook niet om huilen of erover praten. De niet geuite emoties worden omgezet in lichamelijke klachten met opvallend grote tegenstrijdigheden. Zoals lachen om iets verdrietigs of huilen om iets grappigs. Of keelpijn die verbetert door iets hards te eten. Het gevoel van een bal, brok of blauwe plek die verbetert door harde druk. Maar ook slecht slapen beter door hard geluid en koffie. En moeten plassen maar er komt niets. Deze mensen reageren sterk emotioneel of hun emoties kunnen snel wisselen. Dat klinkt als aanstelleritis maar vaak schuilt daaronder een kwellend zielsconflict, een onverwerkt verdriet of grote teleurstelling. Lichamelijk zien we vaak krampen, het gevoel van een bal of brok en zuchten. Ignatia is hét middel voor deze toestand.

Na Ignatia had Iris geen keel- of buikpijn meer. Ze werd minder emotioneel en verruilde haar rokjes voor stoere spijkerbroeken. José heeft na het middel een paar maanden veel gehuild. Daarna verbeterden haar lichamelijke klachten. Ze slaapt inmiddels wat beter. Ze denkt nog vaak aan haar man en mist hem enorm. Maar er is geen zelfverwijt meer. De radio staat uit en ze drinkt nu kruidenthee want ze begon wakker te liggen door de koffie.