Hevige angst

door Marieke
Hits: 2091

“Hij schreeuwt tijdens nachtmerries en wil steeds het licht aan. Hij krabt en bijt zijn vriendjes en is heel jaloers op onze pasgeboren Liz. We moeten hem echt in de gaten houden, want hij heeft haar al een keer gebeten. Kindjes mogen niet aan zijn speelgoed komen. Hij is heel bezitterig.” Jordi, 3 jaar, laat mama’s hand niet los. Zelfs niet als ik hem de mand met speelgoed laat zien.

Maar na een kwartiertje trekt hij mama van haar stoel richting speelgoed. “Hij kan niet alleen zijn of alleen spelen. Hij claimt mij volledig en klampt zich aan mij vast”. ’s Avonds wil hij niet gaan slapen en moet ze zijn handje blijven vasthouden tot hij slaapt. Na een paar uur hoort ze een schreeuw en treft ze hem lijkbleek en met grote geschrokken ogen aan. Ze kan hem niet wakker krijgen. Ook dan klampt hij zich aan haar vast. Na tien minuten is het ergste voorbij en slaapt hij weer verder. Jordi krijgt het middel Stramonium en moeder het advies om hem goed in de gaten te houden als hij in de buurt van de baby is. De ervaring heeft geleerd dat er na dit middel tijdelijk meer agressiviteit overdag kan ontstaan als de nachtmerries minder worden. Moeder vertelde me dan ook dat hij na het middel sneller in slaap viel, geen nachtmerries meer had maar wel jaloerser en agressiever werd naar zijn zusje. Hij stal zelfs speelgoed van andere kindjes en huilde vaker. Na zes weken kwam er rust in de tent. Sindsdien lijkt hij een stuk gelukkiger en is hij liever voor zowel andere kindjes als zijn zusje. Hij wil haar nu zelfs de fles geven.

Vier jaar later komt moeder voor haarzelf in de praktijk. “Ik voel me de laatste tijd anders, onzeker. Het is alsof ik droom en alles van een afstandje beleef. Ik ben angstig dat er wat met mijn kinderen of met mijzelf gebeurt en dat de kinderen dan zonder mij door het leven moeten. Als ik van een korte boodschap thuis kom, ben ik zo opgelucht dat er niks akeligs is gebeurd dat ik naar ze toe loop en ze stevig vasthoud. En ik heb hommeles met mijn man want ik vind dat hij te weinig thuis is. Ik schreeuw naar hem en daar baal ik echt van. Ik ben bang dat hij me niet meer leuk vindt en mij zal verlaten. Ik voel me stik alleen.” Als ik vraag naar haar verleden vertelt ze dat ze als 3-jarige erg angstig is geweest toen haar moeder twee weken met een longontsteking in het ziekenhuis heeft gelegen. Ze schreeuwde alles bij elkaar en wilde haar vader niet loslaten als die naar zijn werk vertrok. Ze werd er zelfs ziek van.

Een kind van die leeftijd heeft nog geen besef van tijd. Als het gescheiden wordt van de moeder kan er paniek ontstaan omdat het dan lijkt of moeder nooit meer terug zal komen, alsof ze dood is. Ik geef haar hetzelfde middel als haar zoon en ze knapt daarvan snel op. Ze heeft niet meer het gevoel alsof ze droomt en is veel alerter. Ze is niet bang meer dat ze zal sterven en dat de kinderen alleen moeten achterblijven. De doodsangst van moeder en het moeten achterlaten van haar kinderen is een onbewuste uitdrukking van haar gevoel van verlies toen ze 3 was. Het is een projectie van haar eigen onzekerheid. Heeft zij onbewust Jordi teveel in bescherming genomen en heeft Jordi haar angst overgenomen? Uit onderzoek blijkt dat kinderen soms op dezelfde manier en rond dezelfde leeftijd gebeurtenissen beleven als hun moeder en zelfs als hun grootmoeder! Wat zit het leven toch bijzonder in elkaar.

Stramonium, doornappel

Past bij mensen met hevige angst voor de dood en het donker. Kunnen niet alleen zijn en klampen zich vast aan anderen. Kunnen gewelddadig worden uit onbewuste angst en achterdochtig zijn dat mensen hen zullen verlaten en dat ze alleen zullen moeten achterblijven. Tijdens angst lijken ze afwezig, alsof in een droom. Past bij kinderen die stotteren en bang zijn voor water op het hoofd (haren wassen).

Erger in het donker, tijdens donker weer, in afgesloten ruimtes en als ze alleen zijn. Beter door licht, warmte en gezelschap.